शिन्घ् (शि॑घिँ॑ आघ्राणे - भ्वादिः - सेट्) + तृच्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
शिङ्घितृ (पुं)
शिङ्घिता
शिङ्घित्री (स्त्री)
शिङ्घित्री
शिङ्घितृ (नपुं)
शिङ्घितृ