रिन्ग् (रि॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + क्त


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रिङ्गित (पुं)
रिङ्गितः
रिङ्गिता (स्त्री)
रिङ्गिता
रिङ्गित (नपुं)
रिङ्गितम्