रिन्ख् (रि॑खिँ॑ गत्यर्थः इत्यपि केचित् - भ्वादिः - सेट्) + क्तवतुँ


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रिङ्खितवत् (पुं)
रिङ्खितवान्
रिङ्खितवती (स्त्री)
रिङ्खितवती
रिङ्खितवत् (नपुं)
रिङ्खितवत् / रिङ्खितवद्