रिन्ख् (रि॑खिँ॑ गत्यर्थः इत्यपि केचित् - भ्वादिः - सेट्) + अनीयर्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रिङ्खणीय (पुं)
रिङ्खणीयः
रिङ्खणीया (स्त्री)
रिङ्खणीया
रिङ्खणीय (नपुं)
रिङ्खणीयम्