रन्ग् (र॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + ण्वुल्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रङ्गक (पुं)
रङ्गकः
रङ्गिका (स्त्री)
रङ्गिका
रङ्गक (नपुं)
रङ्गकम्