मन्ग् (म॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + तृच्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
मङ्गितृ (पुं)
मङ्गिता
मङ्गित्री (स्त्री)
मङ्गित्री
मङ्गितृ (नपुं)
मङ्गितृ