कुन्ड् (कु॑डिँ॒ दाहे - भ्वादिः - सेट्) + क्त


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
कुण्डित (पुं)
कुण्डितः
कुण्डिता (स्त्री)
कुण्डिता
कुण्डित (नपुं)
कुण्डितम्


अन्याः