कुन्ड् (कु॑डिँ॑ अनृतभाषणे इत्यपरे - चुरादिः - सेट्) + क्तवतुँ


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
कुण्डितवत् (पुं)
कुण्डितवान्
कुण्डितवती (स्त्री)
कुण्डितवती
कुण्डितवत् (नपुं)
कुण्डितवत् / कुण्डितवद्


अन्याः