कन्च् (क॑चिँ॒ दीप्तिबन्धनयोः - भ्वादिः - सेट्) + ण्वुल्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
कञ्चक (पुं)
कञ्चकः
कञ्चिका (स्त्री)
कञ्चिका
कञ्चक (नपुं)
कञ्चकम्