घग्घ् (घ॑ग्घँ॑ हसने इत्येके - भ्वादिः - सेट्) + क्तवतुँ


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
घग्घितवत् (पुं)
घग्घितवान्
घग्घितवती (स्त्री)
घग्घितवती
घग्घितवत् (नपुं)
घग्घितवत् / घग्घितवद्