भन्द् (भ॑दिँ॒ कल्याणे सुखे च - भ्वादिः - सेट्) + ल्युट्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
भन्दन (नपुं)
भन्दनम्