बद् (ब॑दँ॑ स्थैर्ये - भ्वादिः - सेट्) + क्तवतुँ


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
बदितवत् (पुं)
बदितवान्
बदितवती (स्त्री)
बदितवती
बदितवत् (नपुं)
बदितवत् / बदितवद्