त्रौक् (त्रौ॑कृँ॒ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + अनीयर्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
त्रौकणीय (पुं)
त्रौकणीयः
त्रौकणीया (स्त्री)
त्रौकणीया
त्रौकणीय (नपुं)
त्रौकणीयम्