कण् (क॑णँ॑ शब्दार्थः - भ्वादिः) + शतृँ


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
कणत् (पुं)
कणन्
कणन्ती (स्त्री)
कणन्ती
कणत् (नपुं)
कणत् / कणद्


अन्याः