कण् (क॑णँ॑ शब्दार्थः - भ्वादिः - सेट्) + ण्वुल्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
कणक (पुं)
कणकः
कणिका (स्त्री)
कणिका
कणक (नपुं)
कणकम्


अन्याः