मन्थ् - भ्वादिः - म॑न्थँ॑ विलोडने शब्दस्य विभिन्नानां लकाराणां तुलना


 
प्रथम  एकवचनम्
मन्थति
मन्थिता
मन्थिष्यति
मन्थतात् / मन्थताद् / मन्थतु
अमन्थत् / अमन्थद्
मन्थेत् / मन्थेद्
मथ्यात् / मथ्याद्
अमन्थिष्यत् / अमन्थिष्यद्
प्रथम  द्विवचनम्
मन्थतः
मन्थितारौ
मन्थिष्यतः
मन्थताम्
अमन्थताम्
मन्थेताम्
मथ्यास्ताम्
अमन्थिष्यताम्
प्रथम  बहुवचनम्
मन्थन्ति
मन्थितारः
मन्थिष्यन्ति
मन्थन्तु
अमन्थन्
मन्थेयुः
मथ्यासुः
अमन्थिष्यन्
मध्यम  एकवचनम्
मन्थसि
मन्थितासि
मन्थिष्यसि
मन्थतात् / मन्थताद् / मन्थ
अमन्थः
मन्थेः
मथ्याः
अमन्थिष्यः
मध्यम  द्विवचनम्
मन्थथः
मन्थितास्थः
मन्थिष्यथः
मन्थतम्
अमन्थतम्
मन्थेतम्
मथ्यास्तम्
अमन्थिष्यतम्
मध्यम  बहुवचनम्
मन्थथ
मन्थितास्थ
मन्थिष्यथ
मन्थत
अमन्थत
मन्थेत
मथ्यास्त
अमन्थिष्यत
उत्तम  एकवचनम्
मन्थामि
मन्थितास्मि
मन्थिष्यामि
मन्थानि
अमन्थम्
मन्थेयम्
मथ्यासम्
अमन्थिष्यम्
उत्तम  द्विवचनम्
मन्थावः
मन्थितास्वः
मन्थिष्यावः
मन्थाव
अमन्थाव
मन्थेव
मथ्यास्व
अमन्थिष्याव
उत्तम  बहुवचनम्
मन्थामः
मन्थितास्मः
मन्थिष्यामः
मन्थाम
अमन्थाम
मन्थेम
मथ्यास्म
अमन्थिष्याम
प्रथम पुरुषः  एकवचनम्
मन्थतात् / मन्थताद् / मन्थतु
अमन्थत् / अमन्थद्
मन्थेत् / मन्थेद्
मथ्यात् / मथ्याद्
अमन्थिष्यत् / अमन्थिष्यद्
प्रथमा  द्विवचनम्
अमन्थिष्यताम्
प्रथमा  बहुवचनम्
मन्थिष्यन्ति
अमन्थिष्यन्
मध्यम पुरुषः  एकवचनम्
मन्थतात् / मन्थताद् / मन्थ
मध्यम पुरुषः  द्विवचनम्
मन्थितास्थः
अमन्थिष्यतम्
मध्यम पुरुषः  बहुवचनम्
उत्तम पुरुषः  एकवचनम्
मन्थितास्मि
मन्थिष्यामि
अमन्थिष्यम्
उत्तम पुरुषः  द्विवचनम्
मन्थितास्वः
मन्थिष्यावः
अमन्थिष्याव
उत्तम पुरुषः  बहुवचनम्
मन्थितास्मः
मन्थिष्यामः
अमन्थिष्याम