श्वन्च् (श्व॑चिँ॒ गतौ - भ्वादिः - सेट्) + क्तवतुँ


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
श्वञ्चितवत् (पुं)
श्वञ्चितवान्
श्वञ्चितवती (स्त्री)
श्वञ्चितवती
श्वञ्चितवत् (नपुं)
श्वञ्चितवत् / श्वञ्चितवद्