शिन्घ् (शि॑घिँ॑ आघ्राणे - भ्वादिः - सेट्) + ल्युट्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
शिङ्घन (नपुं)
शिङ्घनम्