शिन्घ् (शि॑घिँ॑ आघ्राणे - भ्वादिः - सेट्) + ण्वुल्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
शिङ्घक (पुं)
शिङ्घकः
शिङ्घिका (स्त्री)
शिङ्घिका
शिङ्घक (नपुं)
शिङ्घकम्