वन्ग् (व॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + क्तवतुँ


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
वङ्गितवत् (पुं)
वङ्गितवान्
वङ्गितवती (स्त्री)
वङ्गितवती
वङ्गितवत् (नपुं)
वङ्गितवत् / वङ्गितवद्