रिन्ग् (रि॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + शतृँ


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रिङ्गत् (पुं)
रिङ्गन्
रिङ्गन्ती (स्त्री)
रिङ्गन्ती
रिङ्गत् (नपुं)
रिङ्गत् / रिङ्गद्