रिन्ग् (रि॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + ल्युट्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रिङ्गण (नपुं)
रिङ्गणम्