रिन्ग् (रि॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + तृच्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रिङ्गितृ (पुं)
रिङ्गिता
रिङ्गित्री (स्त्री)
रिङ्गित्री
रिङ्गितृ (नपुं)
रिङ्गितृ