रिन्ग् (रि॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + तव्य


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रिङ्गितव्य (पुं)
रिङ्गितव्यः
रिङ्गितव्या (स्त्री)
रिङ्गितव्या
रिङ्गितव्य (नपुं)
रिङ्गितव्यम्