रिन्ग् (रि॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + ण्वुल्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रिङ्गक (पुं)
रिङ्गकः
रिङ्गिका (स्त्री)
रिङ्गिका
रिङ्गक (नपुं)
रिङ्गकम्