रिन्ग् (रि॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + क्तवतुँ


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रिङ्गितवत् (पुं)
रिङ्गितवान्
रिङ्गितवती (स्त्री)
रिङ्गितवती
रिङ्गितवत् (नपुं)
रिङ्गितवत् / रिङ्गितवद्