रिन्ग् (रि॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + अनीयर्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रिङ्गणीय (पुं)
रिङ्गणीयः
रिङ्गणीया (स्त्री)
रिङ्गणीया
रिङ्गणीय (नपुं)
रिङ्गणीयम्