रिन्ख् (रि॑खिँ॑ गत्यर्थः इत्यपि केचित् - भ्वादिः - सेट्) + शतृँ


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रिङ्खत् (पुं)
रिङ्खन्
रिङ्खन्ती (स्त्री)
रिङ्खन्ती
रिङ्खत् (नपुं)
रिङ्खत् / रिङ्खद्