रिन्ख् (रि॑खिँ॑ गत्यर्थः इत्यपि केचित् - भ्वादिः - सेट्) + ल्युट्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रिङ्खण (नपुं)
रिङ्खणम्