रन्ग् (र॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + तृच्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रङ्गितृ (पुं)
रङ्गिता
रङ्गित्री (स्त्री)
रङ्गित्री
रङ्गितृ (नपुं)
रङ्गितृ