रन्ग् (र॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + तव्य


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रङ्गितव्य (पुं)
रङ्गितव्यः
रङ्गितव्या (स्त्री)
रङ्गितव्या
रङ्गितव्य (नपुं)
रङ्गितव्यम्