रन्ग् (र॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + क्तवतुँ


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रङ्गितवत् (पुं)
रङ्गितवान्
रङ्गितवती (स्त्री)
रङ्गितवती
रङ्गितवत् (नपुं)
रङ्गितवत् / रङ्गितवद्