रन्ग् (र॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + क्त


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
रङ्गित (पुं)
रङ्गितः
रङ्गिता (स्त्री)
रङ्गिता
रङ्गित (नपुं)
रङ्गितम्