मन्ग् (म॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + शतृँ


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
मङ्गत् (पुं)
मङ्गन्
मङ्गन्ती (स्त्री)
मङ्गन्ती
मङ्गत् (नपुं)
मङ्गत् / मङ्गद्