मन्ग् (म॑गिँ॑ गत्यर्थः - भ्वादिः - सेट्) + क्तवतुँ


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
मङ्गितवत् (पुं)
मङ्गितवान्
मङ्गितवती (स्त्री)
मङ्गितवती
मङ्गितवत् (नपुं)
मङ्गितवत् / मङ्गितवद्