भन्द् (भ॑दिँ॒ कल्याणे सुखे च - भ्वादिः - सेट्) + शानच्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
भन्दमान (पुं)
भन्दमानः
भन्दमाना (स्त्री)
भन्दमाना
भन्दमान (नपुं)
भन्दमानम्