भन्द् (भ॑दिँ॒ कल्याणे सुखे च - भ्वादिः - सेट्) + तृच्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
भन्दितृ (पुं)
भन्दिता
भन्दित्री (स्त्री)
भन्दित्री
भन्दितृ (नपुं)
भन्दितृ