भन्द् (भ॑दिँ॒ कल्याणे सुखे च - भ्वादिः - सेट्) + तव्य


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
भन्दितव्य (पुं)
भन्दितव्यः
भन्दितव्या (स्त्री)
भन्दितव्या
भन्दितव्य (नपुं)
भन्दितव्यम्