भन्द् (भ॑दिँ॒ कल्याणे सुखे च - भ्वादिः - सेट्) + अनीयर्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
भन्दनीय (पुं)
भन्दनीयः
भन्दनीया (स्त्री)
भन्दनीया
भन्दनीय (नपुं)
भन्दनीयम्