दन्घ् (द॑घिँ॑ पालने - भ्वादिः - सेट्) + तृच्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
दङ्घितृ (पुं)
दङ्घिता
दङ्घित्री (स्त्री)
दङ्घित्री
दङ्घितृ (नपुं)
दङ्घितृ