तुद् (तु॒दँ॒॑ व्यथने - तुदादिः - अनिट्) + शतृँ


अनिट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
तुदत् (पुं)
तुदन्
तुदन्ती (स्त्री)
तुदन्ती
तुदती (स्त्री)
तुदती
तुदत् (नपुं)
तुदत् / तुदद्