घग्घ् (घ॑ग्घँ॑ हसने इत्येके - भ्वादिः - सेट्) + तृच्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
घग्घितृ (पुं)
घग्घिता
घग्घित्री (स्त्री)
घग्घित्री
घग्घितृ (नपुं)
घग्घितृ