क्लिन्द् (क्लि॑दिँ॑ परिदेवने - भ्वादिः - सेट्) + क्तवतुँ


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
क्लिन्दितवत् (पुं)
क्लिन्दितवान्
क्लिन्दितवती (स्त्री)
क्लिन्दितवती
क्लिन्दितवत् (नपुं)
क्लिन्दितवत् / क्लिन्दितवद्


अन्याः