केल् (के॑लृँ॑ चलने - भ्वादिः - सेट्) + शतृँ


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
केलत् (पुं)
केलन्
केलन्ती (स्त्री)
केलन्ती
केलत् (नपुं)
केलत् / केलद्