कृप् (कृ॑पूँ॒ सामर्थ्ये - भ्वादिः - वेट्) + क्तवतुँ


वेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
कॢप्तवत् (पुं)
कॢप्तवान्
कॢप्तवती (स्त्री)
कॢप्तवती
कॢप्तवत् (नपुं)
कॢप्तवत् / कॢप्तवद्


अन्याः