कुन्ड् (कु॑डिँ॒ दाहे - भ्वादिः - सेट्) + ल्युट्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
कुण्डन (नपुं)
कुण्डनम्


अन्याः