कुन्ड् (कु॑डिँ॑ अनृतभाषणे इत्यपरे - चुरादिः - सेट्) + शानच्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
कुण्डयमान (पुं)
कुण्डयमानः
कुण्डमान (पुं)
कुण्डमानः
कुण्डयमाना (स्त्री)
कुण्डयमाना
कुण्डमाना (स्त्री)
कुण्डमाना
कुण्डयमान (नपुं)
कुण्डयमानम्
कुण्डमान (नपुं)
कुण्डमानम्


अन्याः