कन्च् (क॑चिँ॒ दीप्तिबन्धनयोः - भ्वादिः - सेट्) + ल्युट्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
कञ्चन (नपुं)
कञ्चनम्