कन्च् (क॑चिँ॒ दीप्तिबन्धनयोः - भ्वादिः - सेट्) + तृच्


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
कञ्चितृ (पुं)
कञ्चिता
कञ्चित्री (स्त्री)
कञ्चित्री
कञ्चितृ (नपुं)
कञ्चितृ