कन्च् (क॑चिँ॒ दीप्तिबन्धनयोः - भ्वादिः - सेट्) + तव्य


सेट् धातुः


 
प्रातिपदिकम्
प्रथमा एकवचनम्
कञ्चितव्य (पुं)
कञ्चितव्यः
कञ्चितव्या (स्त्री)
कञ्चितव्या
कञ्चितव्य (नपुं)
कञ्चितव्यम्